ارسال به

امید : 8 مهرماه 1388 :

فردا مادر خانم و پدر خانم و برادر خانومم عازم تور كیش هستن. مادر خانوم و پدر خانم كه مهمون من و آرزو به مناسبت تولد مادر آرزو بودن و البته برادر خانم هم وسط خود خونواده آرزو حساب شدن و ما زیر بار هزینه ایشون نرفتیم  . آره فردا دارن میرن و ما هم تنها میشیمو البته من یه بابت خیلی خوشحالم اونم اینكه بنده خدا مادر انوم یه نفسی میكشه و استراحت می كنه. بنده دا همش كارو زحمت . امیدوارم توی این 4 روز بتونم همسر خوبی برای آرزوی گلم باشم و زندگی متاهلی زیر ی سقف رو تجربه كنیم . شاید این یه فرصت باشه .

ارسال به

امید : 8 مهر 1388 :

میشه گفت 3 روزه یا بهتره بگم سه نیم روزه كه شروع به خرید جهاز عروس خانم یعنی آرزو گلم كردیم و در این مدت كم كلی خریدها رو انجام دادیم . البته خب تموم اینها جهازه وتوسط مادر آرزو تامین میشه و ما خدا رو شكر راحتیم  خلاصه اینكه توی ان مدت كلی خریدهای بزرگ انجام شد از قبیل ( یه قت فكر نكنید خاله زنكم ها ) اره می گفتم از قبیل یخچال ساید بای ساید دوو - گاز - ماشین لباسشویی و ظرفشویی دوو و كلی خرید ریز از قبیل اتو بخار كلی وسایل آشپزخونه و.... در واقع میشه گفت كلا آشپزخونه رو تكمیل كردن . دیشب هم رفتیم بازار فرش و یه فرش 12 متری ابریشم گرفتن و من هم یه قالیچه 5/1 در 2 متر گرفتم. امشب هم رفتیم سرویس های آركوپال و چك و یخه سرویس چینی و در واقع همون خرده ریزهای آشپزخونه رو زحمت كشیدن گرفتن. خدا رو شكر همه چی به خوبی پیش میره و خدا رو از این بابت شكر می كنم.

راستی امروز من هم یه مایكروفر هوگل خریدم.

ارسال به

آرزو : 4 مهر 1388 :

سلام می كنم به متینه عزیزم . ببیین گلم من به شما رو راهنمایی كردم اما متاسفانه شما دوباره حرف خودتون رو زدید . ببین عزیزم خودت داری میگی 4 یا 5 سال باید طول بكشه كه شما بهم برسید و میگید نمی دونید چی میشه ؟ تا حالا چیزی از دلسردی شنیدید . ببین گلم زمانی كه رابطه دو نفر طول میكشه و البته این رابطه برای رسیدن بهمه .متاسفانه روابط به دلیل تكرای شدن لحظات سد و خالی از روح میشه و این امر منجر به جدایی و شكست های عشقی و عاطفی میشه. شما هیچ وقت نمی تونی شكست عاطفی جبران كنی و پست بازهم روی جواب های خودم محكم می مونم.

ضمنا از الهام عزیزم هم تشكر فراوون دارم واسه هدیشون كه از بابت مشاوره به ایشون به ما هدیه كردن. این هدیه 2 تا عكس بسیار زیبا بود كه ایشون با كامپیوتر طراحی كرده بودن . ازشون تشكر می كنیم.

راستی 2 مهر تولد حامد برادر خانومم بود و ما برای ایشون هدیه ای تدارك دیدیم كه البته نشد به نحو احسن و نوع صحیح اونو تقدیم كنیم و خب به نوعی خوشحالشد اما .... و اون هم یه ربع سكه ناقابل بود....

ارسال به

امید : 3 مهر 1388 :

الان اومدمو داشتم نظرات رو می خوندم و نظر صبا جان رو دیدم و ایشون در مورد خودشون و مادرشون گفته بودن و در نهایت گفته بودن نشده كه تا الان شعر " ای وای مادرم - استاد شهریار " رو بخونن و گریه نكنن . من این شعر رو تقدیم می كنم به ایشون تموم مادرهای دنیا كه واقعا این كه می گن رفیق بی كلك مادر مصداق بارز وجودی یك مادره به نظر من. دوستانی كه می خوان می تونید فایل صوتی این شعر رو از زیر بگیرن :

ای وای مادرم - استاد شهریار

آهسته باز از بغل پله ها گذشت
در فکر آش و سبزی بیمار خویش بود
امّا گرفته دور و برش هاله ای سیاه
او مرده است و باز پرستار حال ماست
در زندگیّ ما همه جا وول می خورد
هر کُنج خانه صحنه ای از داستان اوست
در ختم خویش هم به سر کار خویش بود
بیچاره مادرم
هر روز می گذشت از این زیر پله ها
آهسته تا بهم نزند خواب ما
امروز هم گذشت
در باز و بسته شد
با پشت خم از این بغل کوچه می رود
چادر نماز فلفلی انداخته به سر
کفش چروک خورده و جوراب وصله دار
او فکر بچه هاست
هر جا شده هویج هم امروز می خرد
بیچاره پیرزن همه برف است کوچه ها
کفگیر بی صدا
دارد برای ناخوش خود آش می پزد
او مُرد ودر کنار پدر زیر خاک رفت
اقوامش آمدند پی سر سلامتی
یک ختم هم گرفته شد و پُر بَدَک نبود
بسیار تسلیت که به ما عرضه داشتند
لطف شما زیاد
اما ندای قلب به گوشم همیشه گفت:
این حرف ها برای تو مادر نمی شود.
پس این که بود؟
دیشب لحاف رد شده بر روی من کشید
لیوان آب از بغل من زد کنار،
در نصفه های شب.
یک خواب سهمناک و پریدم بحال تب
نزدیکهای صبح
او باز زیر پای من نشسته بود
آهسته با خدا،
راز و نیاز داشت
نه، او نمرده است.
او پنج سال کرد پرستاری مریض
در اشک و خون نشست و پسر را نجات داد
اما پسرچه کرد برای تو؟ هیچ، هیچ
تنها مریضخانه، به امّید دیگران
یک روز هم خبر: که بیا او تمام کرد.
در راه قُم به هر چه گذشتم عبوس بود
پیچید کوه و فحش به من داد و دور شد
صحرا همه خطوطِ کج و کوله و سیاه
طومار سرنوشت و خبرهای سهمگین
دریاچه هم به حال من از دور می گریست
تنها طواف دور ضریح و یکی نماز
یک اشک هم به سوره ی یاسین من چکید
مادر به خاک رفت.
این هم پسر، که بدرقه اش می کند به گور
یک قطره اشک مُزد همه ی زجرهای او
اما خلاص می شود از سرنوشت من
مادر بخواب، خوش
منزل مبارکت.
آینده بود و قصه ی بی مادریّ من
نا گاه ضجه ای که به هم زد سکوت مرگ
من می دویدم از وسط قبرها برون
او بود و سر به ناله برآورده از مغاک
خود را به ضعف از پی من باز می کشید
دیوانه و رمیده، دویدم به ایستگاه
خود را بهم فشرده خزیدم میان جمع
ترسان ز پشت شیشه ی در آخرین نگاه
باز آن سفیدپوش و همان کوشش و تلاش
چشمان نیمه باز:
از من جدا مشو.
می آمدم و کله ی من گیج و منگ بود
انگار جیوه در دل من آب می کنند
پیچیده صحنه های زمین و زمان به هم
خاموش و خوفناک همه می گریختند
می گشت آسمان که بکوبد به مغز من
دنیا به پیش چشم گنهکار من سیاه
وز هر شکاف و رخنه ی ماشین غریو باد
یک ناله ی ضعیف هم از پی دوان دوان
می آمد و به مغز من آهسته می خلید:
تنها شدی پسر.
باز آمدم به خانه، چه حالی! نگفتنی
دیدم نشسته مثل همیشه کنار حوض
پیراهن پلید مرا باز شسته بود
انگار خنده کرد ولی دل شکسته بود:
بردی مرا به خاک سپردی و آمدی؟
تنها نمی گذارمت ای بینوا پسر
می خواستم به خنده درآیم به اشتباه
اما خیال بود
ای وای مادر

ارسال به

جواب آقای ابراهیمی : 

سلام به شما ..ببینید من مشابه مورد شما رو زیاد دیدیم. ببینید من بهتون با ایمان میگم كه این یه عشق و در واقع یه علاقه زودگذره و این اشتباه رو نكنید . اینكار مساوی با مشكلات بزرگ در آینده نزدیك مخصوصا از لحاظ روحی وروانی چرا كه شما باید زمان نسبتا زیادی رو برای كسی كه می خواید بهش پیشنهاد بدید صرف كنید و در نهایت به دلیل زیادی ارتباط دورا دور از هم دلسرد میشید.من بهتون پیشنهاد می كنم خودتون رو غرق در یه ماجرای دوستی نه عشقی نكنید و به درس خودتون ادامه بدی كه خیلی بهتر از ندیدن مشكلات بعد از این قضیه خواهد بود و در عوض آینده ای روشن رو برای  خودتون رقم بزنید. امیدوارم كه عمل كنید چون واقعا اشتباه بزرگیه... موفق باشید